Je stelt je niet aan en je gevoeligheid hoeft niet kleiner of weg. Sterker nog: ze wil gezien worden en is beeldschoon.
Door je eigen ritme te herkennen en durven volgen, kun je stil worden, uitrusten en stap voor stap weer tot jezelf te komen. Je ervaart intens en staat altijd open. Vaak ben je rijk aan empathie, intuïtie en creativiteit. Je neemt subtiele signalen waar, voelt stemmingen van anderen haarfijn aan en wordt diep geraakt. En ook spanning hakt er vaak stevig in.
Als HSP verwerk je informatie diepgaander. Daar doe je lang over. En als er veel te verwerken valt op een dag, raak je sneller overprikkeld. Dat put uit. Als je jezelf voorbij loopt, wordt je gevoeligheid geen kompas meer, het wordt dan een bron van overprikkeling en verwarrende ruis.

Ik leer je om dichter bij jezelf te blijven, in contact met je lichaam, energie en je innerlijke kompas, je leert:
“Wat in een donker vochtig hoekje blijft liggen, gaat z’n eigen leven leiden en misschien wel een beetje schimmelen.”
Het blootleggen van wat diep in jouw systeem zit en er frisse lucht omheen laten stromen, zorgt voor ruimte. En die kun je vervolgens helemaal zelf gaan invullen met al het moois dat voor je klaarligt.
Veel mensen dragen oude, onverwerkte emoties met zich mee. Verdriet dat geen plek kreeg. Boosheid die is weggestopt. Schaamte die diep in het systeem zit.
Deze emoties nestelen zich in je lijf, in je borst, buik, keel en ook in je energieveld. Als spanning, als moeheid, als onverklaarbare onrust.
Wat je wellicht herkent:
In de therapie:
Deze diepgaande heling maakt dat je jezelf weer als heel kunt ervaren.